Popplatform West-Point (beta)

Tools

A+ R A- auto wide narrow

Nieuwste optreden recencie

Grudgefuck: een geslaagd feestje!

Zo, de carnaval is weer voorbij. Het uitgaansleven in hartje brabant is meestal toch net iets ingetogener vlak na de carnaval. Maar dat ging zeker niet op voor de eerste editie van Grudgefuck in de 013. Hoewel het organiseren van feesten voor deze organisatie niet nieuw is, besloten ze voor de eerste editie op hun nieuwe locatie meteen goed uit te pakken. En met wie gaat dat beter dan de heren van PRSPCT? Limewax, Bong-Ra en Trasher, die op dit moment bezig zijn met ‘The Hard Way tour’. Het begin van de avond begon een beetje matig. De eerste set werd gedraaid door twee lokale DJ’s, maar je kon merken dat het overgrote deel van het publiek toch écht was gekomen voor de heren van PRSPCT en hier dus ook hun energie voor bewaarden. En hoe! Op het moment dat Trasher en Limewax samen de draaitafel overnamen voelde je de sfeer gelijk omslaan. Ook Bong-Ra wist precies de juiste platen op de tafel te gooien om de boel lekker wakker te schudden..,Voornamelijk tijdens de eindset die weer gedraaid werd door Trasher en Limewax leek de vloer het te gaan begeven en leek er echt niemand meer in de best volle zaal stil te staan.Mijn persoonlijke conclusie: Ik vond het een zeer geslaagd feestje, Al had ik van Tilburg iets meer verwacht. Aangezien ik Tilburg best wel als een grootte jongerenstad zie. Er was meer main-stream publiek, en minder alternatieve Die-hards. Wat wel het leuke hierdoor was, is dat je daardoor een heel breed publiek had. De akoestiek van het gebouw was lekker waardoor de muziek goed tot recht kwam. Kortom een geslaagd feestje. En ik zal zeker mijn ogen openhouden voor de volgende editie van ... Lees verder

Optreden recensies | JorindeKolman | donderdag, 1 maart 2012

Roel Meijvis maakt indruk met Rock&Roel

Hij is pas zestien, maar heeft al wel zijn tweede eigen theatertour. We hebben het over Roel Meijvis. Zijn manager, Roel heeft een eigen crew van vier leden, vertelt mij van tevoren dat het stuk dat hij nu speelt, geschreven is toen hij veertien was. Hij geeft er het advies bij om te kijken en luisteren alsof de jonge cabaretier van deze leeftijd is. Het is haast of hij wil waarschuwen dat het stuk niet meer past. Een foute interpretatie, want het stuk zit de jonge Roel gegoten. Onderwerpen die normaal zijn voor zijn leeftijd als school en dingen uit zijn vrije tijd komen voorbij, maar ook hoe het zou zijn om écht beroemd te zijn. Zowel de roem kant, veel optredens, vrouwen en status als de negatieve kant wordt belicht. In de show belandt Meijvis uiteindelijk in een dwangbuis omdat hij in een afkickkliniek zit voor beroemdheden.Het optreden is vlot, spontaan en geloofwaardig en wordt zelden of niet grof. De liedjes die Roel speelt vormen wellicht het enige wat hij ontgroeid is. In de tijd tussen het schrijven en het optreden in Amsterdam is zijn stem veranderd en heeft hij de baard in de keel gekregen. Gelukkig weet hij ook daar een draai aan te geven en zijn er de nodige grappen over. Het wordt in ieder geval niet ongemakkelijk. Het optreden bevat tevens actuele onderwerpen en er is interactie met het publiek. Bovendien wordt er ruimschoots gelachen. Roel heeft het goed voor elkaar en krijgt mensen van jong tot oud mee. Dat is ook precies de doelgroep die hij lijkt te willen bereiken, maar beschrijft ook wat er in hem speelt. Roel is jong oud geworden, of oud jong gebleven. Zijn geest is in ieder geval niet die van een zestienjarige. School en dingen die in zijn eigen omgeving gebeuren zijn een deel van de show, maar artiesten van ver voor zijn generatie als de Beatles en Jimmy Hendrickx vormen ook een rode lijn. Het is niet voor niets dat Guido Weijers hem beschrijft als “Zijn talent past niet in zijn lichaam, zo groot is zijn talent" Zijn lichaam is inmiddels gegroeid, maar wat hij neerzet blijft ondanks lichamelijke en geestelijke ontwikkeling knap en bijzonder. Zeker als je daarbij optelt dat hij vanwege zijn leeftijd slechts tien maal per jaar op het podium mag staan, warmdraaien dus. Over twee maanden is hij zeventien en is dat voorgoed voorbij, ... Lees verder

Optreden recensies | Robby van der Zande | maandag, 9 januari 2012

The Vision of Johanna – Mindrunning

Bij het horen van de naam: ‘The Vision of Johanna’ zullen een heleboel mensen moeten denken aan ‘The Visions of Johanna’ van Bob Dylan. Wie verwacht een soortgelijk geluid te treffen komt van een koude kermis thuis. Deze band rondom de uit Bergen op Zoom afkomstige zangeres Hanneke van Andel maakt popmuziek overgoten met een sausje van jazzy en funky klanken. Wat me direct opvalt in de biografie van de band is dat er gesproken wordt over “complexe liedjes” die toch gemakkelijk in het gehoor liggen. Na een eerste luisterbeurt van dit debuutalbum moet ik toegeven dat de liedjes lekker in het gehoor liggen, maar de complexe structuren zijn ver te zoeken. Er word regelmatig gewisseld van ritme maar dan heb je het ver gehad met de complexiteit, maar misschien is dit ook maar goed ook. De liedjes hebben de complexiteit namelijk helemaal niet nodig, ze lijken goed doordacht en bevatten alles wat nodig is om lekker weg te luisteren. Wat ik wel moet meegeven is dat de productie beter had gekund. Elk nummer is uiteraard voorzien van toetsen maar deze overstemmen de gitaar partijen die het net wat steviger zouden kunnen maken. Ook staat de goede stem van Hanneke iets te “clean” op de band. Hier had wat mij betreft wat meer aandacht aanbesteed kunnen worden zodat het nog prettiger luisteren zou zijn naar dit niet onaardige debuut album.Speciale vermelding is er voor het hoesontwerp wat duidelijk weer geeft wat je van de plaat kunt verwachten: lekkere popmuziek gevuld met toetsen en goede vocalen. Ik hoop dan ook dat ik TVOJ een keer live kan aanschouwen, want mij lijkt dat het live alleen maar voller en beter kan klinken, iets wat op het debuutalbum een klein beetje ... Lees verder

Optreden recensies | wouter de vugt | vrijdag, 25 november 2011

Recensie Halloween Party Bibelot 29 oktober

De Halloween Party van het Halloweenweekend in Bibelot (Dordrecht) was weer een geslaagd feestje. Zeker de moeite waard en de sfeer zat er lekker in. Iedereen, een paar bezoekers daargelaten, was verkleed. Van bananen tot de engste monsters, dat bracht ook zeker de juiste sfeer mee. Ook het personeel dat die avond werkte was leuk verkleed. De muziek was gevarieerd, van de golden oldies tot de lekkere feestnummers van deze tijd. Ikzelf vond dat er wel meer Halloween/ruigere gerelateerde muziek had mogen zijn. Maar dat neemt niet weg dat iedereen danste en er een feestje van maakte. Helaas gingen de meeste feestgangers al rond de klok van half 3/ 3 uur naar huis, het duurde tot 4 uur, dat maakte de feeststemming wel minder. Rond kwart over 3 was de dansvloer zo goed als verlaten, dat bracht mijzelf ook niet in de stemming om nog langer te blijven, dat is het enige minpuntje van deze avond. Misschien kunnen ze de volgende keer het iets anders aanpakken waardoor het verleidelijker is voor de feestgangers om te blijven. Verder was het een zeer geslaagde avond, zeker iets om volgend jaar nog een keer te ... Lees verder

Optreden recensies | Mariëlla Visser | vrijdag, 11 november 2011

Earcandy 2011 wederom zeer afwisselend

Zondag dertig oktober vond in de Roosendaalse binnenstad voor de tweede keer Earcandy plaats. Een Roosendaals festival met het accent op lokaal en regionaal talent. Kracht van het festival...de zeer brede programmering. Heksenketel Rockt!In Cafe De Heksenketel lag het accent vooral op rock. De Roosendaalse band Lansky begon er de dag met lekkere pop/rock die deed denken aan Kings of Leon en hier en daar de Foo Fighters. De band is nog maar kort bezig, maar maakt al indruk en dat belooft wat voor de toekomst. Naast Lansky rockten ook Backstienck Boys (denk AC/DC meets WC Experience), Secret Handshake Club, een van de gelukkig weinige niet-lokale bands, en Tunnelvisie. Stuiteren in de ChagallIn Chagall was een heel blik met DJ’s opengetrokken op het Stuiterbeesten podium. Lokale helden Franky Nuts en Azzeration waren het hoogtepunt van de dag en zetten Chagall op haar kop met vette dubstep. Hoog niveau jazz in De KringSchouwburg De Kring was dit jaar het jazzpodium van Earcandy. Het muzikale niveau was erg hoog, maar wel stonden er opvallend veel dezelfde muzikanten op het podium. Volgend jaar misschien iets meer afwisseling en iets meer sfeer wat betreft licht en aankleding. Nu stonden de bands bijna letterlijk onder een TL-balk te spelen. Erg jammer, want dat verdiende de sfeervolle muziek niet. Jong talent in het Wapen van RoosendaalHet Wapen van Roosendaal was vorig jaar een podium voor jong talent. Ook dit jaar speelden een aantal lokale jonge bands. No Underwear was de vreemde eend in de bijt met muzikanten die al jaren meedraaien (o.a. in Stoot!) en daardoor met kop en schouders boven de rest uitstaken. Het geluid in het Wapen was niet altijd even goed, jammer want zeker beginnende bands willen onder ideale omstandigheden spelen. Bekend maakt bemind in De SjoesIn De Sjoes speelde de organisatie op safe met bluesy bands Sunday Sunrise, Hendrix Alive Project en O.D. Rocking Bluesband. Volle bak ambiance, maar weinig origineel. Het publiek vrat het echter, dus een succes was het zeker. ConlusieEarcandy 2011 was wederom een succes. Een bruisende Roosendaalse binnenstad en een grote variatie aan bands. Paar kleine puntjes voor de organisatie: het geluid was niet overal even goed en de aankleding/ belichting liet af en toe wat te wensen over. Ook prijkten er een aantal bands van 2010 wederom op het affiche. Dat was niet nodig geweest, er is genoeg talent in Roosendaal! Een uitgebreid foto en videoverslag volgt de komende dagen ... Lees verder

Optreden recensies | Willem-Jan Uytdehage | zondag, 30 oktober 2011

Revival Tour – Trix Antwerpen

Wat aangekondigd werd als 4 briljante zangers in een intieme setting bleek uit eindelijk 7 briljante muzikanten met een feestende akoestische punkrockshow te zijn. 14 oktober stonden er vele auto’s geparkeerd voor de deuren van een van de beste zalen van België: De Trix. Bij aankomst verbaas ik mezelf al meteen over het feit dat deze “intieme” setting niet in de kleine maar in de grote zaal zal plaatsvinden. Al vrij snel word duidelijk dat de keuze voor de grote zaal geen verkeerde is geweest aangezien het publiek met grote getallen is uitgerukt om Chuck Ragan (Hot Water Music), Brian Fallon (The Gaslight Anthem), Dan Andriano (Alkaline Trio) & Dave Hause (The Loved Ones) akoestisch te zien knallen. Want knallen deed het!Vanaf de eerste noten die door Jon Gaunt (Viool) & Joe Ginsberg (Bas) de grote zaal in geslingerd worden tot de laatste nummers die de groep met zijn alle doen spat het spelplezier van de heren af! Dat het gros van het publiek gekomen is om Brian Fallon de zanger van The Gaslight Anthem te zien is voor een keer vergeven aangezien Dave Hause en Chuck Ragan bewijzen veel betere zangers te zijn, met een veel overtuigender geluid. Het mooi is nog dat het publiek dit ook in ziet en zowel Brian als Dave met volle overgaven omarmen.De hele tour is opgezet door Chuck Ragan en zijn vrouw met als reden samen met andere muzikanten/zangers een volle avond met akoestische folkpunk te brengen. Ruim 3,5 uur later verlaat het publiek de zaal met een glimlach van oor tot oor, een betere avond had niemand zich kunnen wensen. Misschien toch een verbeter puntje voor de volgende editie? Gewoon weer in een klein zaaltje, zodat het echt “intiem” is. Foto L/R: Joe GInsberg – Chuck Ragan – Jon ... Lees verder

Optreden recensies | West-Point | vrijdag, 21 oktober 2011

Bløf in Gebouw-T

Ondanks het korte bestaan van de locatie stond Bløf al één keer eerder in Gebouw-T. Dat optreden verliep, door stemproblemen van zanger Paskal Jakobsen, anders dan gedacht. Donderdag zes oktober maakte Blof dit ruimschoots goed. Zanger Jakobsen ging vocaal helemaal los deze avond en bespeelde het publiek met oude, maar vooral ook nieuwe nummers. Hij bleek erg blij met zo’n zaaltje vlak bij Zeeland, de provincie waar ze vandaan komen. Halverwege de avond werd het publiek nog verrast met een prachtig nummer dat door Paskal a capella werd gezongen. Het duurde even voor iedereen het door had, maar met luid gejuich werd hij hiervoor bedankt. De toegift werd afgesloten met een jamsessie van Alles is ... Lees verder

Optreden recensies | Rob de Wit | dinsdag, 11 oktober 2011

Kane in het Chassé Theater

Een band die bekend staat om zijn up-tempo poprock hits verwacht je niet direct in een theatersetting. Toch stond Kane afgelopen zondag in een tot aan de nok toe gevuld Chasse theater in Breda.Het begon wat onwennig, op een stoeltje zittend is het toch moeilijk om dolenthausiast te zijn. De band begint zelf ook wat voorzichtig, maar op het moment dat ze beginnen met hun rockhits komt het publiek omhoog en daarmee ook de sfeer. Af en toe waan je je zowaar in een stadion. Je merkt gelijk dat de band daarna gerust gesteld is, dit wordt een topoptreden. De wisseling tussen de spring en klap nummers en mooie ballads verloopt hierdoor steeds soepeler.Ook de interactie met het publiek komt halverwege de show goed op gang. Iets wat bij een rockconcert stukken moeilijker is en meestal niet veel verder komt dan “Hallo Breda!”. Een echt gesprek met het publiek, dat kan alleen in een intiemere setting zoals vanavond het geval was. Al met al heeft Kane een bijzonder goede show afgeleverd. Waar je voorkeur naar uitgaat is een kwestie van smaak. In het theater is de sfeer een stuk persoonlijk er, maar de echte rockshow blijft ... Lees verder

Optreden recensies | Astrid van Loon | maandag, 10 oktober 2011

Rock over Halsteren scoort!

Organisatie kijkt terug op succesvol evenementLandgoed de Beek functioneert al even als evenemententerrein, maar iets als een écht festival had er nog niet plaatsgevonden. Of dat wel mogelijk was in Halsteren vroeg men zich soms ook, in stilte én hardop, af. De organisatie van Rock over Halsteren bewijst het met hun eerste editie van het Rock over Halsteren festival.West-Point was er live getuige van. Tijdens de voorbereidingen voor het festival vond er een interview met de organisatie plaats. Zo ontstond het idee om een West-Point stand neer te zetten, daarnaast werden er ook vrijwilligers aan het festival geleverd. Vanuit de lounge werd live verslag gedaan van het festival en verzorgde diverse DJ's rustige rock en in de avonduren rauwe dubstep en drum&bass. Om de lounge draaide het festival echter niet, al was het zeker een leuke ervaring. Op het hoofdpodium, gelegen in een grote witte tent, verzorgde diverse rockbands afwisselende shows. Rock, metal, ska, groove of punk, het stond allemaal op het programma. Overgrown en Bazzookas scoorde het hardst bij het aanwezige publiek, maar een groep als Ghost Division wist ook op een flinke schare eigen aanhang te rekenen.Qua muziek bood het festival niet iets geheel anders dan dat men bij andere evenementen ziet. In de catering was er duidelijk wel afstand genomen van het cliché festival voedsel. De Hotrod grills verzorgde dan nog 'herkenbare' hamburgers, maar bij de stand van het Oude Raadshuis kon men pasta, vegetarische loempia's en boerenkool met sukade krijgen. Kortom: het eten was iets luxer dan men van een normaal festival gewend is. Ook broodje Groffen deed een duit in de zak en zorgde voor verse broodjes, aardbeien en de nodige koeken. Aan eten geen tekort, alhoewel sommige toch graag terug wilde pakken op het oude vertrouwde recept: friet met een snack. Ach ieder zijn smaak, toch?Bijzonder ander feit was dat het men het festival klimaatneutraal wist te organiseren. De organisatie had voor zichzelf de lat hoog gelegd en vond in sponsor Eco Point te partij om de uitstoot te helpen compenseren. Goed voor de bezoekers, goed voor de organisatie en bovenal goed voor het milieu. De organisatie heeft aangegeven in 2012 wederom een outdoor editie te willen organiseren. West-Point is bij voorbaat uitgenodigd. Meer foto's en in de fotogallerij en meer info over de organisatie via ... Lees verder

Optreden recensies | West-Point | maandag, 5 september 2011

1000 kilo paardenworsten en 3000 vaten bier

De 37ste editie van de Lokerse Feesten is weer achter de rug. Deze keer met niet één uitverkochte avond. Maar wel met een aantal bijna uitverkochte avonden. Bij Morrissey stopte de teller bij 14.000 bezoekers. Ook het zwaardere werk, metal, sprak aan. Op beide heftige avonden (zondag en dinsdag) stonden er ruim 12.000 liefhebbers van het ruigere werk op de Lokerse Grote Kaai.Voorzitter Cools was tevreden over het totale aantal toeschouwers hoewel geen nieuwe records werden behaald. Dat gold ook voor de omzet van de typische Lokerse paardenworsten en het bier. Ondanks de aanwezigheid van zanger/veganist Morrissey.... De line-up van het tiendaagse feest was indrukwekkend. Wederom zeer breed geprogrammeerd zodat alle muziekliefhebbers ruimschoots aan hun trekken konden komen. En mooi is ook dat het Belgische, volop aanwezig, muzikale talent volop in de gelegenheid werd gesteld om hun kunsten te vertonen. Eigenlijk waren er te veel grote namen om op te noemen. Toch maar een rijtje: Joe Cocker, Robert Plant, Morrissey, Roger Daltrey, OMD, Erykah Badu, Thin Lizzy, Triggerfinger, Sharon Jones & The Dap Kings, Scissor Sisters, Hooverphonic, Interpol, Balthazar, Gabriel Rios en Dream Theater. Zelf woonden wij 2 concerten bij. Op dinsdag 2 augustus met Triggerfinger in een thuiswedstrijd die ze met voorsprong op punten wonnen. Een waarachtige reus, Monsieur Paul, op bas. Een fantastische drummer, Mario Goossens, die gegarandeerd een bastardische kruising moet zijn van Keith Moon en Dave Grohl. Zanger/gitarist Ruben Block. De ultieme, in driedelig pak gestoken, muzikale schizofreen. Zingend als een engel. Gitaar spelend als een duivel. Kreunend, gierend en grommend als een beest. Muziek met de smaak van straf Belgisch bier, de geur van een Rubensiaanse vrouw en, vooruit, een onsje Lokerse paardenworst. Het trio maakte een diepe buiging voor haar publiek. Andersom was terechter geweest..................Op vrijdag 5 augustus was de hoofdrol weggelegd voor ex-Led Zeppelin voorman Robert Plant & The Band Of Joy. Plant timmert de laatste jaren weer flink aan de muzikale weg. Zowel creatief als commercieel. In 2008 kreeg hij nog een Gramma Award voor het beste album en ook met zijn Band Of Joy stond hij het afgelopen jaar zeer hoge in de eindejaarslijsten. Zijn Lokerense concert was dan ook naar verwachting: tijdloze wereldklasse. Probleempje was wel dat het de wens van Plants management was om de aanwezige fotografen op zeer grote afstand (50 meter) van het podium te houden. Om nog iets herkenbaars van het Plant zijn gezicht te kunnen ... Lees verder

Optreden recensies | Peter Uytdehage | woensdag, 17 augustus 2011

Dijkpop doet wat het moet doen

Een gewaagde programmering stond er niet op het Dijkpop festival, maar dat zegt niks over de kwaliteit. Dijkpop doet wat het moet doen. Regionale bandjes programmeren die een podium verdienen. Over de line-up kan dan ook niets negatiefs gezegd worden. Bijna de helft van de artiesten deed onlangs nog mee aan de voorrondes voor het West-Point festival, wat eveneens als doel heeft om aandacht te besteden aan regionaal talent. Wat betreft Dijkpop: doelstelling geslaagd. Met goed weer en een gezellige opkomst kon de sfeer dan ook niet meer stuk. De aanwezige politie had in ieder geval geen rol tijdens deze middag, want behalve toekijken was er niets wat ook maar in de verste verte opriep tot ingrijpen.Nou ja niets? Als het een smaakpolitie voor muziek was geweest was er misschien één taak; een band met een ontzettend valse zanger het zwijgen opleggen. Nader onderzoek toonde echter aan dat de schuld niet bij de zanger op het podium lag, maar bij de feitelijke zanger die ziek op bed lag. Getuigt toch van moed als je als band zonder zanger jezelf ook het podium op waagt. En wat betreft de smaakpolitie voor muziek, volgens mij gaat men het al druk genoeg hebben met het quotum voor Nederlandse muziek op Nederland 2 en de dierenpolitie. Dat terzijde... Terug naar Dijkpop. Dit jaar vond het evenement verbonden aan wijkcentrum 't Dijksteeke voor de derde keer plaats. De organisatie is in handen van 'de drie Dijkpop musketiers' Ad Schijven, Johan Henning en Martine Jongenelen. De muzikale selectie is grotendeels in handen van Joost Verbraak. Het project is gestart aan de hand van de workshops van diezelfde persoon. Voor de presentatie is Marloes van den Broek, ondermeer bekend van The Voice en No Comment, aangetrokken. Tijdens Dijkpop is er niet alleen ruimte voor muziek, maar ook voor diverse voedselkraampjes én het bewonersplatform. Dat platform wil van de wijk een leuke en gezellige wijk maken, maar denkt ook aan het milieu. Geen wegwerp bekers, maar kleurrijke bekers met smillies erop die men bovendien ook bij mocht houden voor hergebruik, of mee naar huis te nemen. Dat werd dan ook volop gedaan. Met een mooie herinnering aan het bewonersplatform eromheen een goede reclame en een herinnering aan Dijkpop 2011, op naar de volgende editie! Ook in 2012 is het plan om Dijkpop weer plaats te laten vinden. Meer info over het evenement: www.dijkpoproosendaal.nl. Foto's staan ... Lees verder

Optreden recensies | West-Point | dinsdag, 12 juli 2011

Dancetour: Na regen komt zonneschijn

De organisatie achter Dancetour is superprofessioneel. Ook dit jaar was alles prima geregeld voor de derde editie van Dancetour Roosendaal. Een schitterende line-up, een perfecte infrastructuur en een geslaagde voorronde. Slechts één ding had de organisatie niet in eigen hand en dat was het weer.... Tijdens de eerste Roosendaalse editie had het festival ook te maken gehad met slechte weersomstandigheden in de dagen voorafgaande aan Dancetour. Dit jaar was het niet anders. Het hemelwater kwam met bakken naar beneden. En dat had zijn gevolgen. Het festivalterrein was op een aantal plaatsen behoorlijk drassig, op een aantal plaatsen behoorlijk modderig en op een aantal plaatsen waren kleine vijvers ontstaan. Gelukkig bleef een behoorlijk deel van het terrein redelijk tot goed begaanbaar. En om precies 15.00 gebeurde waar de organisatie eigenlijk niet meer op had durven hopen: de regen stopte en een uur later ging zelfs de zon schijnen. Vanaf dat moment druppelde het publiek langzaam maar zeker het terrein op. Totdat rond een uur of zes het zelfs behoorlijk druk was. Toch nog een onverwachte, maar dikverdiende, meevaller! Het publiek genoot zichtbaar met volle teugen. De DJ's Afrojack, Hardwell, Gregor Salto vs Bassjackers, BigBasBomb, R3hab en DJ Knock out winnaar Coen Dacosa maakte er ondanks de regen een mooi feestje van!Meer info: ... Lees verder

Optreden recensies | Peter Uytdehage | woensdag, 29 juni 2011

Festival Mundial voor veel artiesten een 'Singing in the rain'

Twee regenachtige dagen in het Leypark in Tilburg. Dat was de setting van de 24e editie van Festival Mundial. Het leek de bezoekers van het festival niet te deren. Gewapend met regenponcho's en paraplu's genoten mensen massaal van de cultuur die men voorgeschoteld kreeg.Even was het spannend of het festival nog kon plaatsvinden. Regenbuien en harde windstoten hadden er voor gezorgd dat het Zeeuwse Concert at Sea werd afgelast. Bert Drissen, algemeen directeur van Mundial Productions: “We hebben de mensen zaterdag opgeroepen om later naar het festival te komen. Veel mensen waren echter al onderweg, dus afgelasten was eigenlijk geen optie meer. We willen niet dat de bezoekers voor een gesloten deur terecht komen.”Voor degenen die het festival niet kennen: Festival Mundial is een evenement dat meer bevat dan muziek alleen. Cultureel en culinair genieten staat centraal. Het festival draagt daarnaast een belangrijke boodschap uit, namelijk een boodschap van bewustwording. Dat zie je in veel aspecten van het evenement terug. “We doen zowel voor als achter de schermen veel om alles zo milieubewust te laten verlopen. Zo doen we zoveel mogelijk om het afval op de juiste manier te verwerken en we gebruiken zoveel mogelijk fair trade producten in onze eetgelegenheden. En die dieselaggregraten, daar willen we ook een keer vanaf.”Het valt inderdaad op dat Mundial een van de minst vervuilde festivals is. Waar op een normaal evenement van vergelijkbaar formaat het terrein vaak bezaaid ligt met bekertjes en ander afval, ziet het er hier, op enkele verdwaalde verpakkingen na, spic en span uit. Er staan dan ook genoeg vuilnisbakken om het afval van een klein dorp op te vangen. Daarnaast hanteert het festival een statiegeldsysteem. Voor elke 15 bekertjes en elke draagtray die ze bij de speciale inleverposten afgeven, ontvangen ze een consumptiemuntje. Een rondje op het terrein bewijst dan ook dat de aanpak van de organisatie op het gebied van afval erg succesvol is.Behalve goed voor het milieu wil het festival ook goed voor de mens zijn. Desondanks verschuift de focus van het evenement van ontwikkelingshulp naar kennismaking met cultuur. “Wij vinden ontwikkelingshulp eigenlijk niet goed. We zijn meer voor ontwikkelingssamenwerking. Dat we samen met de mensen iets op proberen te zetten.” Dat blijkt ook uit deelname aan het 'United Cultures for Development Network', waar festivaldirecteur Drissen bestuurslid van is. Het netwerk bestaat uit verschillende culturele- en ontwikkelingsorganisaties die als doel hebben cultuur in de 'arme landen' te ... Lees verder

Optreden recensies | Tijmen | donderdag, 23 juni 2011

En weer trilde Kwadendamme..........

Het jaarlijkse bluesfeest dat wordt georganiseerd door de mannen van de Juke Joints was eigenlijk vooraf al geslaagd. Voor het eerst in de negentienjarige historie was het festival, dat dit jaar op 13 en 14 mei plaatsvond, al ver vooraf strak en stijf uitverkocht. Roosendaler Leo Roijakkers slaagde er maar net in om aan de o zo gewenste kaartjes te komen. “Een vriend uit mijn motorclub vertelde mij enthousiaste verhalen over de vorige edities waar hij bij was geweest. Dat werkte zo aanstekelijk op mij dat ik het dit jaar als een absolute must zag om het festival te bezoeken. Toen ik echter half februari de festivalwebsite bezocht zag ik tot mijn verbazing dat er nog maar een zeer beperkt aantal kaartjes beschikbaar was. Ik ben toen onmiddellijk met mijn vriendin naar het voorverkoopadres in Kwadendamme gereden. Toen wij de deur openden van het café waar de tickets konden worden gekocht werden wij verrast door een menigte mensen die intens carnaval aan het vieren waren. Daar stonden wij dan, 2 netjes geklede Brabanders, temidden van een menigte carnavalsvierende Zeeuwen. Erg bijzonder om mee te maken.... Gelukkig konden we nog juist aan 2 kaartjes komen”. Wat Leo en zijn vriendin Angela niet wisten is dat Kwadendamme (949 inwoners) van oudsher geldt als een katholiek bolwerk in een voornamelijk protestantse omgeving... Leo kan nu ook uit eigen ervaring vertellen dat zijn vriend helemaal gelijk had gehad. “Ik ben meer dan blij verrast. Deze kwaliteit had ik niet verwacht. Op vrijdagavond sprong het optreden van Hook Herrera er voor mij bovenuit. Ik heb nog nooit zo’n mondharmonicavirtuoos aan het werk gezien. Echt fabelachtig! Maar ook het optreden van de Engels/Amerikaanse formatie Ruf Bluescaravan was geweldig. Ongelofelijk dat een viermansformatie over drie frontgirls beschikt die alle drie bovenaards goed kunnen zingen en tegelijkertijd ook nog eens alle drie fantastische instrumentalisten blijken te zijn. Kippenvel!” Leo’s vriendin Angela had haar ogen uitgekeken. “Op dit festival hangt écht een prima sfeertje. En het was zeker geen straf om BOB te zijn. Ik heb ontdekt dat het erg leuk is om te kijken naar hoe mensen zich staande trachten te houden als ze net iets te veel biertjes hebben ... Lees verder

Optreden recensies | Peter Uytdehage | zondag, 15 mei 2011

Puntpop onverwachte festivalparel

Het West-Brabantse grondgebied herbergt helaas slechts een beperkt aantal popfestivals van enige omvang. Velen zoeken dan ook hun heil elders. En daar profiteren zeker ook de festivals van die direct aan de West-Brabantse periferie liggen. Zoals Dijkrock (Rilland-Bath) en Kwadendamme (Goes). Vreemd is dat vele West-Brabanders volledig onbekend zijn met het feit dat juist over de Belgisch-Nederlandse grens een aantal fantastische festivals wordt georganiseerd. Nu was Akkerpop (Hoogstraten, dit jaar op 27 augustus) bij onze redactie al enige tijd bekend en hebben wij dit festival al een paar keer bezocht. Maar, en wij schamen ons diep, van het bestaan van Puntpop waren wij volledig niet op de hoogte. Dankzij een artikel van België-watcher Willem Jongeneelen kwamen wij op het spoor van Puntpop.Puntpop is een festival dat gedurende een reeks van jaren een ‘parochiehuisfestival’. Lekker kleinschalig, zonder al te veel pretenties. Vanaf 2006 werd het festival echter een semi-open-air festival en werd gekozen voor de Sterbos lokatie aan de rand van Wuustwezel. Op minder dan een half auto-uur van Breda, Roosendaal en Bergen op Zoom. Met alle toeters en bellen; volop food, campingfaciliteiten en parkings.De afgelopen jaren kende het festival een enorme groei. Zowel kwantiteit als kwaliteit van de bands namen een grote vlucht. Dat had zijn effect. De, voornamelijk Belgische, bezoekers wisten dit festival snel te vinden en te waarderen. Dit jaar, 6 en 7 mei, kende het festival een indrukwekkende lijst met vierendertig acts. Met namen als Triggerfinger, Gabriel Rios, Broken Glass Heroes, Marduk, Tankard en Peter Pan Speedrock.Festivalorganisator Dieter Wouters liep aan het eind van het festival als een zeer tevreden mens rond. Dat was niet vreemd. Het weer was hoogzomers. De bezoekers waren massaal opgekomen en genoten van de bands die er zichtbaar zin in hadden. Wat wil je nog meer?En nu? Wij kijken voor jou en met jou uit naar Puntpop 2012. Dit keer zullen wij zeker ruim vooraf berichtgeven. Dit festival verdient dat dubbel en dwars!! Voor een uitgebreid foto en videoverslag, inclusief interviews met onder andere Gabriel Rios, zie de fotogallerij op de site! Meer info: puntpop.be. De beelden zijn donderdag 12 mei ook ieder uur via ZuidWestTV te zien. Meer info: ... Lees verder

Optreden recensies | Peter Uytdehage | dinsdag, 10 mei 2011

Meer optreden recencies

Headphone + The Mirrors in de Mezz op 12 juni 2009