Menu


Fluisterpop van Gabriel Ríos gaat de perfectie voorbij

  • Geschreven door Rutger Rijken
Gabriel Rios - Gebouw-TVelen zullen Gabriel Ríos slechts kennen van zijn bescheiden sinaasappelsaphit Broad Daylight uit 2004. Jammer, want de in New York residerende Puerto Ricaanse Belg heeft sindsdien nog twee schitterende albums uitgebracht (een live-album en een best-of niet meegerekend) vol luisterliedjes zoals alleen Ríos ze kan schrijven. Temperamentvol, dromerig en altijd spannend. Net als op plaat is Ríos live op zoek naar perfectie. Tijdens zijn vorige toer liet hij zich daarom begeleiden door een jazzpianist en een percussionist. Door de wol geverfde muzikanten die hun spel volledig in dienst stelden van de liedjes. Dit jaar staat geheel in het teken van zijn nieuwe album This Marauder's Midnight, waarvan hij iedere maand één song uitbrengt waarna de plaat eind 2014 zal verschijnen. De liedjes zijn geschreven en opgenomen in zijn woonplaats New York, samen met een celliste en een contrabassist (die hem vanavond uiteraard vergezellen). Het resultaat is een prachtig nieuw hoofdstuk in het haast ongrijpbare boek dat Gabriel Ríos heet.

GEZIEN

Gabriel Ríos, Gebouw-T, Bergen op Zoom, donderdag 1 mei 2014

MUZIEK

De liedjes van Gabriel Ríos laten zich niet zomaar vangen in een treffende omschrijving. Het dichtst in de buurt komt waarschijnlijk de term 'fluisterpop'. Kleine, breekbare liedjes die met regelmaat uitmonden in indrukwekkende crescendo's om even zo snel weer de stilte op te zoeken. Dynamisch met een grote D. Liedjes met hun wortels in de Latijns-Amerikaanse cultuur van zijn moederland, opgegroeid in de bruisende popwereld van Vlaanderen en tot volle wasdom gekomen in Brooklyn, NY.

PLUS

Een cello, een contrabas, een akoestische gitaar en de Jeff Buckleyaanse stem van Ríos zijn de ingrediënten van het fijnproeversconcert van vanavond. Luisteren of fluisteren geblazen dus, een credo waar het publiek zich gelukkig prima aan houdt. Het trio is zichtbaar en hoorbaar op elkaar ingespeeld en speelt de set met een ogenschijnlijk gemak. Meer dan perfect, maar luchtig genoeg om niet in te boeten aan spontaniteit en spelplezier. Nieuwe liedjes zoals Gold en Police Sounds laten horen dat Ríos nog altijd een begenadigd songschrijver is en worden door de celliste en bassist naar een hoger niveau getild. Als je je niet laat bedwelmen door Ríos' buigzame, licht hese stem dan ga je gegarandeerd voor de bijl wanneer je verdrinkt in het fenomenale spel van zijn celliste. Een zonder meer bedwelmende avond waar ook de stilte van onschatbare waarde blijkt te zijn.

MIN

Halverwege het optreden vertelt de spraakzame Ríos dat hij geniet van de goedgevulde zaal. In New York staat het trio namelijk vaak te spelen voor een man of tien. Ook bijzonder, zo vertrouwt hij ons toe, maar wel 'anders'. Het lot van een onbekende Puerto Ricaan in de VS, zullen we maar zeggen. Eeuwig zonde want zijn liedjes verdienen, ook aan de andere kant van de oceaan, een groter publiek.

CONCLUSIE

Gabriel Ríos gaat vanavond de perfectie voorbij. Omdat zijn nieuwe liedjes specifiek voor drie akoestische instrumenten en een stem zijn geschreven gaan vorm en inhoud voortdurend hand in hand. Het is dan ook niet vreemd dat er weinig oud werk voorbij komt. Het is het trio vergeven, want een betere kennismaking met de nog te verschijnen plaat hadden we ons niet kunnen wensen.

CIJFER

8