Menu


Brand New maakt na lange tijd verwachtingen meer dan waar

Natuurlijk is West Point er vooral voor het regionale talent, maar af en toe maken onze vrijwilligers uitstapjes nét buiten de regio. Jeroen Siep ging op 22 april naar Brand New in Hedon in Zwolle.

Soms zijn er bands die niet vaak optreden of nu eenmaal niet bekend genoeg zijn om de grote oversteek van de V.S naar Europa te maken. Dit betekent meestal niet dat er geen fans zijn of vraag naar is in dat gebied. Sterker nog, het zegt iets over de trouw van de liefhebbers als een band die maar liefst 6 jaar afwezig is geweest alsnog volle zalen trekt. Dit is bij Brand New niet het geval, maar er blijft enkel het balkon leeg. En in dit geval is juist een handjevol fans die de zaal zeker wel vullen een positieve wending.

Ondanks dat er veel jonge bezoekers rondlopen, zijn er vooral fans die jaren (de één wat meer dan de ander) hebben gewacht op deze band. En juist daarom heerst er een grote euforie wanneer de band opkomt, zowel voor de artiest als het publiek. Zwolle is daarnaast niet de best bereikbare plek voor mensen uit het gehele land en dus kun je zeggen dat deze opkomst best noemenswaardig is, zo niet indrukwekkend. De band weet dit en duidt dit ook aan. Met een beetje schaamte in zijn stem vanwege hun lange afwezigheid roemt zanger Jesse Lacey het aanwezige publiek. Want naast de schaarste in Europese shows en het uitblijven van een nieuw album zijn veel geplande shows ook afgelast. Afgelopen Pukkelpop werd ik bijvoorbeeld weer teleurgesteld.

Aangezien hun laatste optreden in ons land dateert uit 2007 kun je ervan uitgaan dat er een hoop veranderd is. De bassist is ondertussen de 30 al gepasseerd terwijl hij de laatste keer nog maar net iets boven de 20 was. Die constatering  laat me even vergeten dat de mensen om me heen toch een stuk jonger lijken dan ik. 25 is niet oud, maar de hoogtijdagen van Brand New liggen misschien wel meer dan 10 jaar in het verleden. Zij zijn zelfs op het punt waar ze verwachten dat hun shows binnenkort in eigen land niet eens meer bezocht gaan worden.

Die bescheidenheid siert hen en het publiek krijgt er ook iets voor terug. Een reis in de tijd, terug naar het moment waar het ontstond. Een best of show van alles wat Brand New te bieden heeft. En de aankondiging van het langverwachte vijfde album.

Het begin van de setlist bestaat vooral uit nummers van het laatst uitgebrachte album Daisy, maar het echte jeugdsentiment begint bij liedjes van Deja Entendu. Okay, I Believe You, But My Tommy Gun Don’t  geeft een geweldig beeld van hoelang de fans hierop hebben gewacht. Natuurlijk wordt het ook luidkeels meegeschreeuwd. De band heeft zelf ook hetzelfde gevoel als dat ze in 2003 hadden toen deze nummers nog gloednieuw waren. Het volgende nummer, Seventy Times 7, is dan ook speciaal voor de fans van het eerste uur. Het is erg prettig dat ik niet de enige ben van die generatie en ik voel me toch weer iets meer op mijn plaats tussen de jonge bezoekers.

Jesus Christ en You Won’t Know zijn voor mij toch echt dé nummers waar het om gaat en zorgen dan ook voor het persoonlijke hoogtepunt van de avond. Niet dat alle andere liedjes ver achterblijven, integendeel zelfs. Ze zijn prima in vorm voor een band die zolang afwezig is geweest, dat heb ik weleens anders meegemaakt met bands die het labeltje ‘vergane glorie’ opgeplakt kregen. Veel nummers zijn niet onnodig ingewikkeld binnen het genre en worden bij veel andere bands afgeraffeld omdat ze het al 10 jaar ‘moeten’ spelen. De schreeuw van Brand New klinkt na zoveel jaar nog steeds precies zoals het hoort. Soms lichtelijk overslaan en melodramatisch maar toch een troost voor zowel het gehoor als het hart.

Wanneer er een gitaar kapot gaat wordt er gegrapt met: “That’s it for tonight, see you in 12 years” maar uiteraard wordt er gewoon nog doorgespeeld tot ze een anderhalf uur aan nummers afgewerkt hebben. Het publiek is tevreden en het lijkt erop dat ze echt niet meer terugkomen, er werd al zaalmuziek gespeeld. Toch komt Jesse nog even terug met de mededeling dat hij al half onder de douche stond. In zijn eentje speelt hij het nummer Play Crack The Sky om de laatste verwachtingen nog te verzadigen. Daarna was de tijd toch echt op en kan iedereen met een voldaan gevoel de (lange) weg naar huis gaan zoeken.

De setlist tref je hier:
http://www.setlist.fm/setlist/brand-new/2014/hedon-zwolle-netherlands-33c3c8a5.html