Menu


PUUR is verrassend, ontroerend en inspirerend tegelijk

  • Geschreven door Kevin van Kalkeren

Tangerine heeft een on-Nederlandse uitstralingDat singer- songwriters hot zijn, mag duidelijk zijn. De hitlijsten worden door hen overspoeld in allerlei vormen, en de evenementen eromheen zijn inmiddels ook niet meer weg te denken. Sinds dit jaar kan ook Bergen op Zoom zich een heuse singer- songwriterstad noemen: op 19 april vond PUUR plaats, een festival in Gebouw-T. Zes acts bewezen die avond aan het publiek waar de populariteit vandaan komt.

Als Willem Jongeneelen, presentator van de avond, rond halfnegen het hoofdpodium op stapt, begint hij met een vervelende mededeling voor het massaal toegestroomde publiek: openingsact Broeder Dieleman heeft door ziekte moeten afzeggen. Geluk bij een ongeluk voor singer- songwriter contest winnaar Liesanne van Dongen en haar gitarist Jens Wierckx, die daarom op het hoofdpodium het festival mogen aftrappen.

Liesanne en Jens
Deze set van vijf nummers weet het publiek al snel te pakken. Bij ieder optreden lijken de twee te groeien, en dat doet ook hun performance goed. Hen eerste nummer, Different Roads, over het beëindigen van een relatie, zet gelijk de toon. De meeste van hun eigen nummers gaan dan ook over dingen die dicht bij ze staan, zoals persoonlijke ontwikkeling en afscheid. Daarnaast brengen ze nog enkele covers.

As, de bekende hit van Stevie Wonder, wordt enthousiast en met goedkeurende herkenning ontvangen en ook Raggamuffin van Selah Sue – zoals ze zelf aangeven een groot voorbeeld – doet het goed. Met dit optreden laat het regionale duo zien dat hun titel verdiend is, en dat er met de tijd een echte toekomst voor ze kan liggen. Wat naast de duidelijke klik tussen gitarist en zangeres ook opvalt, is hoe de vocale bijdragen van Jens – hoe voorzichtig ook – een duidelijke toegevoegde waarde hebben. Deze zouden in het vervolg best meer zouden kunnen worden uitgewerkt.

Eefje de Visser
Zo rond negen uur verlaten Liesanne en Jens het podium om ruimte te maken voor Eefje de Visser. De zangeres, die ooit begon als songwriter en ook schrijfster van kinderliedjes, neemt in plaats van haar gebruikelijke band een loopstation en haar eigen mixer mee. Met een elektrische en een akoestische gitaar, en geholpen door samples van haar tweede album Het is, zet ze een hele brede performance weg.

Met haar droge verhalen tussen de nummers door wint ze gemakkelijk het publiek voor zich, als haar meesterlijke muziek dat al niet deed. In nummers als Ongeveer en De Bedoeling toont ze wat een taalgevoel ze heeft, naast ook nog een heel eigen kijk op muziek. Haar werk kenmerkt zich door haar wat bevreemdende stemgebruik waarmee ze indrukwekkende, abstracte teksten zingt, en haar invloeden uit de rock, pop en hiphop. Ondanks de brede arrangementen en sterke composities, weten zelfs meer upbeat nummers als Afdwaalt het publiek stil en aandachtig te houden. Eefje de Visser heeft iets heel erg unieks, en dat merk je in het luide eindapplaus. Clean Pete en Anne Soldaat

De tweeling Loes en Renee Wijnhoven vormt samen het singer- songwriterduo Clean Pete. Ze werden vooral bekend door hun finaleplek in de Grote Prijs van Nederland alwaar ze een grote indruk maakten op muzikant Anne Soldaat. Hij heeft hen vervolgens geholpen bij het opnemen van hun debuutalbum Al zeg ik het zelf. Na Eefje de Visser rent een groot deel van het publiek dan ook snel naar de hoger geleden locatie van Gebouw-T om daar deze drie muzikanten samen delen van dat album te zien vertolken.

Met Loes op gitaar, Renee op cello en Anne op slagwerk plus  elektrische gitaar zet het trio hele sterke arrangementen weg. De stemmen van de tweeling smelten naadloos ineen, en de manier waarop ze met heel zachte stemmen over heel indrukwekkende beelden zingen, heeft een heel ontwapend effect. Aan het publiek is het dan ook te zien dat liedjes als Ik ga op reis, ik neem mee, en De Zee je kunnen raken. De dames spelen kundig met het publiek en met de taal; alleen al op tekstueel niveau zijn Hout van Jou en Alles Moet Kapot pareltjes.

Afsluiter Je Bent Te Vroeg – een countryachtige track over alle cumulatieve tekortkomingen van exen van Loes – doet veel vrouwen veelbetekenend naar hun partners kijken. Het trio sluit daarmee af met een knipoog, en wordt met gefluit en applaus beloond.

Maaike Ouboter sluit de avond af en laat zien dat ze ook op het podium een sensatie isTangarine
Tangarine – wederom een tweeling – staat even daarna in de Rabozaal. Het duo, bestaande uit Sander en Arnout Brinks, werd ontdekt bij De Wereld Draait Door en heeft nu al bijna voor heel het land gespeeld. Hun stijl past perfect in die van de Amerikaanse singer- songwriter helden. Je hoort invloeden van Dylan, Simon & Garfunkel, maar ook van country en wat disco en kunt ondertussen genieten van de dynamiek van totaal op elkaar ingespeelde muzikanten.

Ze spelen nummers van hun debuutalbum Seek & Sigh, een in de media geroemd meesterwerk met prachtige verhalen. Robert is er daar één van, over de bekendste zwerver van Assen. Live is het duo echt een beleving: vergeet Youtube of Spotify, je moet ze zien om te weten wat voor on-Nederlandse muziek deze jongens maken. Het publiek geniet dan ook zichtbaar van bijvoorbeeld It’s allright, waarbij op verzoek enthousiast met het melodietje wordt meegefloten. Het duo eindigt met Sure of the Things, een mooi nummer, waar ook nog even snel een stukje van Bob Dylan’s Blowin’ in the Wind in voorbijkomt.

Meindert Talma
Meindert Talma kan waarschijnlijk wel de grootste verrassing van de avond genoemd worden. Hij wordt wel Nederlands onbekendste popster genoemd. Ongewoon is hij zeker! Deze Fries die zingt over zijn geboorteplaats Surhuisterveen, de viersporenrecorder, Super 8 films em voetballers die interlands hebben gespeeld staat gewapend met alleen een klein keyboard op zijn schoot en een laptop om clips bij zijn nummers te laten zien op het podium. Daar vertelt dit cultsymbool over zijn laatste project Kelderkoorts, wat zowel op een autobiografische CD als een boek slaat.

Meindert is droog, nuchter en verbaast de hele zaal met nummers als Crucifix en de Stadskabouter. Zijn teksten zijn van een heel apart kaliber, simpel maar nooit eenvoudig, sterk zonder dat te proberen. Zijn synthesizergeluid, gecombineerd met invloeden uit de rock and roll en de psychedelica, is misschien wel een verfijnde smaak, maar de hele Rabozaal blijft mateloos geboeid door deze man die met een vet accent beelden schetst, geholpen met foto’s vanaf zijn laptop. Na het eindapplaus laat hij een groot deel van de zaal dan ook overrompeld achter…

Maaike Ouboter
Terwijl op de hogere locatie van Gebouw T Liesanne en Jens weer een mooie, intiemere set spelen – met nog een verrassend nieuw nummer, waar Jens voorzichtig nog meer zang voor zijn rekening neemt – wordt de Rabozaal omgebouwd om plaats te maken voor de laatste act van de avond:Maaike Ouboter. De Amsterdamse brak door met haar auditienummer Dat ik je mis bij De Beste Singer-Songwriter van Nederland, en is sindsdien niet meer weg te denken de Nederlandse muziekscene, ondanks dat haar debuutalbum pas dit najaar uit gaat komen.

Na een eerder optreden op Paaspop die dag, stapt ze rond kwart voor één het podium op met twee muzikanten. Maaike zingt met een haast happy-go-lucky stem over hele serieuze dingen - soms lief, soms pijnlijk - en juist die combinatie is heel speciaal. Hoewel veel van haar nummers nu nog in dezelfde sfeer blijven hangen, trekt de toevoeging van de muzikanten op onder andere cello, viool en contrabas haar repertoire wel breder. Liedjes als Jij de koning, Af en toe en Dat ik je mis doen de zaal zwijgen, en zeker die laatste zorgt ervoor dat er stiekem toch naar wat zakdoeken wordt gegrepen. Maaike wordt onder een lang applaus bedolven, nadat ze ook Bergen op Zoom heeft laten zien waarom ze uit het niets een sensatie is. Divers en verrassend

PUUR is een avond met diverse muziek, maar wel muziek die allemaal die titel van het festival eer aan doet. Er is ruimte voor een knipoog, maar ook diepere emoties worden haast schijnbaar zonder moeite aangeboord. Alle acts hadden hun eigen stijl, soms al bekend, soms totaal verrassend, en dus voor iedereen de moeite waard. Nu hopen dat dit een jaarlijks terugkerend evenement wordt!