Menu


Veelzijdige singer- songwriter middag met Elly Kellner, Manic Panic & The Freewheelers

Manic Panic heeft af en toe nog een paar ruwe randjes, maar de twee hebben duidelijk plezierDe zomer is nog verre van begonnen, maar er schieten nu al een hoop nieuwe singer-songwriters als paddenstoelen uit de grond mede door de wedstrijden in en om Gebouw-T uiteraard. En wat moeten die artiesten doen? Zoveel mogelijk optreden natuurlijk! Zo ook vandaag op een warme zondagmiddag in Café de Tuymelaer. Wat is er meer zomers dan akoestische optredens onder het genot van een biertje in het zonnetje? Ik zou het niet weten!

Maar liefst drie singer-songwriters betrekken deze middag het podium, waarvan er ééntje spontaan bij is gekomen. Eigenlijk kwamen ze alleen een interview doen, maar omdat ze hun instrumenten bijhadden konden ze net zo goed een rondje mee spelen…

Opgewekt en vrolijk
Zo rond half 4 worden we naar binnen gezongen door de eerste artieste van de dag. Het is Elly Kellner die ons komt verblijden met haar muziek en aanwezigheid. Want als iemand lachend op het podium staat en duidelijk plezier heeft, is het gelijk gezellig in ieder café. Ook de riedeltjes uit haar gitaar klinken opgewekt terwijl ze haar verhaal al zingende vertelt. Uptempo ‘feel-good’ nummers en een zeer zuivere stem met een flinke dosis energie is ideaal om een dag als deze mee te beginnen. Het is ook zo toegankelijk dat, als ik buiten zou lopen en ik dit hoorde, ik gelijk naar binnen gegaan om te kijken. 

Elly Kellner trapt de middag af met een flinke dosis energie en een zeer zuivere stemManic Panic staat volgende week in de finale van de Singer-Songwriter Contest in Gebouw-T. Die plek hebben ze een paar weken terug bij The Sixties in Tholen veroverd. Vandaag speelt het duo eigen nummers, covers en nieuwe nummers die soms nog wat ruwe kantjes hebben. Het is ook niet erg, want ten eerste is het geen wedstrijd en ten tweede pakken ze de draad ook snel weer op. Sterker nog, door een kleine miscommunicatie over welk stuk er gespeeld en gezongen moer worden, krijgt het tweetal de handen juist op elkaar en wordt er vrolijk meegeklapt. Gitarist Roy kan ook prima één van zijn nummer solo spelen als Anne onverwacht vanwege een hypo van het podium moet om iets te eten.

Onverwacht
The Freewheelers Cello Blues is het duo dat onverwachts ook een paar liedjes komt spelen. De combinatie van een nogal bijzondere cello en een basgitaar is erg goed bedacht en werkt ook prima in een café. Normaal gesproken spelen ze met zijn vieren, maar ze doen met z’n tweeën nergens voor onder. De verhalen in de liedjes zijn gemakkelijk op te pikken en ze zijn beide dan ook duidelijk ervaren muzikanten.

Op het moment dat er een nummer wordt opgedragen aan alle muzikanten die hun baan kwijt raakte door de opkomst van ‘karaoke’ blijkt hoelang ze al optredens verzorgen.  Blijkbaar zijn ze hun werk kwijtgeraakt aan de liedjesmachine terwijl ze in Portugal waren. En het is dan ook terecht dat die opmerking gemaakt wordt, want muzikanten vervangen door brullende dronkenlappen is absoluut geen vooruitgang!

The Freewheelers zijn een verrassende act met duidelijk veel ervaringKippengeluiden
Na nog even van het zonnetje genieten, is het weer de beurt aan Elly Kellner om het podium te betreden. Het leuke hiervan is de variatie in nummers, het ene moment kan een somber Nederlandstalig liedje je raken en daarna vrolijkt het opgewekte ‘Play’ je weer op bijvoorbeeld. Mensen moeten ook meer spelen en zichzelf niet zo serieus nemen. ‘What the Tok’ is een goed voorbeeld van een liedje met een metafoor die ervoor zorgt dat er luchtig over een vervelend onderwerp kan worden gezongen. De kippengeluiden maken het af, terwijl ze naar mijn idee met ‘you broke my egg’ toch eigenlijk haar hart bedoelt.

Gezellig en geslaagd
Roy en Anne van Manic Panic spelen met een geïmproviseerde setlist omdat ze drie sessies doen vandaag, dus staan er ook covers van Amy Winehouse en Radiohead op het menu. Roy weet met zijn gitaar aan ieder nummer een eigen draai te geven waardoor het geen moment verveelt. En dat terwijl ‘Back to Black’ en ‘Creep’ beide door veel anderen ook gecoverd is. 

Dat Anne’s stemgebruik eigenzinnig maar ook krachtig is, maakt het plaatje compleet. De ingrediënten zijn er, het is alleen dat de gloednieuwe nummers er nog niet helemaal inzitten. Dat de zangeres tussendoor even iets moet eten vanwege haar diabetes, of dat er veel aan het geluid wordt gerommeld tijdens de eerste sessie en er constant bekenden naar binnen en naar buiten lopen, maakt het optreden wel wat onrustig. Maar daar kan verder niemand iets aan doen.

Genoten
Aan de andere kant zijn er ook een hoop mensen die niet per sé voor de muziek komen en mag je bij dergelijke optredens met je setlist experimenteren. Elly vraagt net zo goed aan iemand uit het publiek of hij een nummer wil uitkiezen omdat ze geen vaste setlist heeft voor die dag. Één van de grote voordelen als singer-songwriter is natuurlijk ook dat je kunt spelen wat jij zelf wilt. En dat hebben alle singer- songwriters gedaan; ze hebben ons vermaakt en zelf genoten. Dit ondanks dat niet iedereen livemuziek als vermaak beschouwt. Bovendien zijn er in een café natuurlijk altijd wel mensen die aan het praten zijn…

Hoe meer het richting etenstijd gaat, hoe leger de Tuymelaer begint te worden en terwijl Elly ons nog wat nieuwe nummers wil laten horen is het wel duidelijk dat dit het laatste stukje muziek van de middag gaat worden. De muzikanten spreken elkaar nog over elkaars muziek en eventuele samenwerkingen en spelen nog een paar liedjes achterin het café. Na een paar laatste biertjes kan er terug worden gekeken op een geslaagde middag met leuke muziek, een spontaan optreden en bovenal een gezellige zondagmiddag! Op 27 april is de volgende sessie met Fools Never Differ én Jelmer de Waard.